Mal dël pais

Ò paisan, che mai 't lamente

dël travaj ëd toa campagna,

e ch'it sude e ch'it contente,

riposandte an s'na caussagna,

'd mangé siole e sòme d'aj,

dame man, soma compagn!

Soma nà 'nt l'istessa tèra,

l'oma bù 'nt l'istess filagn,

rinfrëscasse a la bialera

le man rosse dël travaj.

Dame man, son torna sì

tò compagn parèj d'anlora!

Mi son giovo, ancora ardì,

e ti vej 't travaje ancora

sempre an piòta, sempre al tir.

Dame man, e men-me den-a

për ij camp ëd tò travaj;

dame man, e 'nsun-a pen-a:

ti t'ëm guide, e mi 't resrai

fin ch'i l'abio fàit ël gir.

Veuj arvëdde tuti ij leu

ch'a l'han vistme, a randa a ti,

volté 'l fen, 'd nans ai beu,

an pastura andé për lì

longh le rive 'd na bialera.

Peui setà su na caussagna,

mentre 'l sol pian as ritira,

ant la pas ëd la campagna

canteroma ancor na vira

la canson ëd nòstra tèra.